Personen met een handicap wachten al te lang op toegankelijke bushaltes

Tijd voor een versnelling

Vandaag is het voor mensen met een handicap nog steeds niet vanzelfsprekend om zonder drempels het openbaar vervoer te nemen. Niet alleen de toegankelijkheid van haltes, maar ook van de voertuigen en bredere omgeving schieten momenteel te kort. De vooruitgang blijft beperkt. De verbetering van de haltes gaat te langzaam. In zes jaar tijd zijn het aantal toegankelijke haltes voor mensen met een motorische handicap gestegen van 12% in 2019 naar 20% in 2026. Het aantal toegankelijke haltes voor mensen met een visuele handicap is gestegen van 5,4 naar 11,5%. Aan dit tempo halen we de doelstelling niet om tegen 2030 de helft van de bus- en tramhaltes toegankelijk te maken. Een versnelling hoger schakelen is dus nodig. 

Onze ervaring: nood aan echte toegankelijkheid

De beperkte vooruitgang op vlak van toegankelijkheid is niet het enige probleem. Voor personen met een handicap blijft een verplaatsing met openbaar vervoer vandaag nog te sterk afhankelijk van een goede planning, omwegen, toeval en goodwill van omstaanders. Ze botsen vandaag nog op te veel drempels, zelfs bij haltes die gemarkeerd zijn als toegankelijk. Daarom lanceert NOOZO vandaag een video die de problemen aantoont. Zo brengen we de ervaring van personen met een handicap tot bij de beleidsmakers in het Vlaamse parlement.

Een aantal recente hervormingen zorgen voor een complexer of zelfs onhaalbaar gebruik van het openbaar vervoer voor mensen met een handicap. Door de omschakeling naar vraaggestuurd vervoer verdween 17% van de bushaltes. Ook de garantie op een maximale afstand tussen je voordeur en de dichtstbijzijnde halte is geschrapt, met als gevolg dat mensen zich verder moeten verplaatsen naar de bus. Voor veel mensen met een handicap is die afstand niet meer haalbaar, is de weg naar de halte te onveilig of ontoegankelijk. Ook subsidies voor (nieuwe) zitbanken, schuilhuisjes en Hoppinpunten werden verminderd of zelfs helemaal afgeschaft.

Daarom vraagt NOOZO om het Masterplan Toegankelijkheid om te zetten in bindende doelstellingen en verantwoordelijkheden. Concreet pleit NOOZO voor drie zaken.

• Elke nieuwe halte moet verplicht toegankelijk zijn.
• Er is een concreet en bindend plan nodig om ook de bestaande haltes stap voor stap aan te passen, met als einddoel dat mensen met een handicap er zelfstandig gebruik van kunnen maken.
• Er moet strenger gecontroleerd worden of haltes wel degelijk aan de regels voldoen en ingrijpen wanneer dat niet het geval is.

Tijdens de hoorzitting in het Vlaamse parlement besluit onze woordvoerder Reinhart Niesten: 

"Toegankelijkheid gaat over de mogelijkheid om zelfstandig deel te nemen aan het dagelijks leven. Zolang haltes niet toegankelijk zijn, botsen personen met een handicap op onnodige drempels. Daarom vragen we dat de ambities uit het Masterplan Toegankelijkheid worden omgezet in bindende doelstellingen, duidelijke verantwoordelijkheden en een hoger tempo voor de aanleg van toegankelijke haltes."